Kindertolk
Marguérite van der Linden

Mag ik even je aandacht? Misschien wist je het al, maar ik praat met bomen! En het helpt! Echt waar! Het werkt zelfs als een tierelier.

‘Huh?’, denk je nu; ‘Jij????’

Ja, ik!  Jij dacht dat ik zo’n nuchter type was, slim, daadkrachtig, praktisch, met twee benen op de grond en een hands-on mentaliteit????

Wil je liever een jongen of een meisje? De meeste aanstaande ouders zeggen dan; ‘Als het maar gezond is!’

Of dat diep in hun hart ook zo is, dat weet je niet. Ik hoopte op een jongen, ik vond mezelf helemaal niet geschikt als ‘meisjes-moeder’.

Dus het werd een meisje. Bij de tweede maakte het me echt niets uit. Ik was 41  dus ‘als het maar gezond is’  was een terechte wens.  

In ieder geval werd de tweede een jongen. Ik dacht nog steeds dat ik dat met gemak zou doen. Ik was immers nu zelfs al gewend aan vlechtjes maken en roze jurkjes dus ik kon de hele wereld aan. Kapotte broeken, voetballen, in de sloot vallen, builen op zijn hoofd, naast de pot pissen; simpel toch?

Juf Saskia vertelt me dat ze moeite heeft met orde houden, ze nemen een loopje met haar, er vliegt van alles door de klas en ze hoort zichzelf te vaak schreeuwen.  

Met betraande ogen kijkt ze me aan. ‘Ze vinden me een strenge juf...’

‘O’, zeg ik, ‘Is dat erg?’

‘JA!! Ik vind dat niet leuk, alle kinderen vinden mijn collega veel leuker. Ze vragen elke dag ‘wanneer is juf Marieke er weer?’.

Als je ouders vraagt wat ze het belangrijkste vinden voor hun kind: Gezond!

Maar als ze gezond zijn wat dan daarna: Eerlijk!

Kinderen zijn puur, onbevangen en eerlijk; je las er ook over in mijn vorige blog

Als kindertolk weet ik dat kinderen spiegelen, en dus doen wat ouders doen.

Kinderen doen wat wij doen en laten wat wij laten.

We horen het elke dag. Ze gebruiken jouw woorden,  jouw gebaren, jouw gewoonten. Ik zeg dan vaak; ’Hé, dat is mijn tekst!’ met het gevolg dat ik dat ook weer terug hoor; ‘Hé mama, dat is mijn tekst!’ Haha. Vaak is het volop genieten met onze mini-mensjes waarin we van alles in herkennen. Totdat ze iets doen wat we minder waarderen, bijvoorbeeld liegen...

Geloof jij in sprookjes? Trap jij er wel eens in, mooie praatjes en dan aaarggghhhh, miskoop? Laat jij je weleens meesleuren in een mooi verhaal en moet je het later bezuren?

Ik zal het opbiechten; ik ben ook een oplichter; hoog tijd dat ik dat een keer wereldkundig maak. Ik zal het even uitleggen…

 

Als de deur open gaat staat er een ander type voor mijn neus dan ik had verwacht. Oordelen, aannames, corrigeer ik mezelf. Er staat niet de verlegen vrouw voor mijn neus die mij gebeld heeft, maar een stevig type met een harde stem.

Ik vraag; ‘Ben jij Astrid?’.

‘Jazeker, kom binnen.’

Verbaasd loop ik achter haar aan. Astrid heeft me gebeld met zorgen over Lars, haar zoontje van zes, hij heeft een 'verkleed-tic' zoals moeder het noemt.

Astrid vertelt dat Lars het liefst de hele dag in de prinsessenjurk van zijn zus rondloopt.

Vroeger kreeg ik elke dag yoghurt als toetje, met een schepje suiker, een beetje appelmoes of met een beschuit erin.  Op zondag aten we vla, vanille of chocolade of half-om-half , dan schonk mijn moeder uit twee glazen flessen (!!) tegelijk in het schaaltje. Dat vond ik heel bijzonder. Mijn moeder heeft de dubbelvla uitgevonden.

De stoom kwam uit zijn oren… Stampvoetend en briesend liep hij met me mee het schoolplein af.

Achterelkaar ratelend…

‘Hé, zo ken ik je niet’, zei ik voorzichtig….

Mijn zoon had die dag een inval juf gehad. Dat was slecht bevallen, héél slecht. En mij dus ook. Niet fijn om je kind zo uit school te halen.

Mijn lieve meisje is bijna elf. Ze gaat haar eigen gang, steeds meer. Ik laat haar los zo goed als ik kan. Als ze slaapt liggen de favoriete knuffels nog altijd stijf in haar armen geklemd. Maar overdag is ze Puber. Een hele lieve...
 
Ik heb lol met mijn dochter,  we doen samen leuke dingen, ze kruipt op schoot, geeft me vaak onverwacht een zoen,  we spelen sinds kort samen piano en we voeren ook wel eens een Goed Gesprek. Ze kan me ook heel open en eerlijk corrigeren, dan sta ik weleens met mijn mond vol tanden over zoveel wijsheid en scherpte; ze kijkt dwars door me heen...

Soms heb je gewoon geen beter idee dan straf geven. Je hebt je kind al drie keer uitgelegd dat…. Of tig keer gewaarschuwd voor…  Je wilt dat je kind leert dat afspraken niet nakomen of gevaarlijk doen consequenties heeft…. Want als ze later groot zijn dan moeten ze toch zelfstandig kunnen functioneren…. Dus dan geef je straf. 
Heb je weleens gecheckt voor jezelf of het geholpen heeft? Echt opgelost… zodat je kind het écht nooit meer deed…? 

Alle leerkrachten die ik tegenkom zijn verschillend. Ze hebben allemaal hun eigen stijl van werken, eigen idee over goed onderwijs, en hun eigen-aardigheden als het gaat om leerlingen. De één vindt een kind met een stempel PDD-nos een uitdaging terwijl de ander denkt: “Pfff, alwéér één…”. De één ziet een bezoek van de inspectie verfrissend (‘Wat kunnen we beter doen?‘), terwijl de ander er slapeloze nachten van heeft (‘Wie zijn kop gaat rollen?”). 

Marguérite van der Linden
Kindertolk
 
 

© That is why 2015 - 2016 Algemene voorwaarden || VetArts